Deklarowali walkę o usunięcie z życia publicznego praktyk faszyzmu, obecnych w Grecji od 1936, tj. od okresów dyktatur generała Metaksasa i Państwa Greckiego, przy czym brytyjski protektorat uznali za kolejną okupacjęZaświadcza to część przysięgi DSE: "...przelewać moją krew i oddać moje własne życie, by co do ostatniego wypędzić najeźdźców z ziem Ojczyzny. By zniszczyć ostatni ślad faszyzmu..." – fragment, wg źródła "Rizospastis" z dn. 27 marca 1998 r., cytującego "Książkę Bojownika i Oficera DSE".. Dalekosiężnym celem DSE miało być suwerenne państwo, oparte na rzeczywistej demokracji ludowejPatrz rozkaz nr 19 z 27 grudnia 1946, dalej przytoczony.Wyjaśnienie ówczesnego rozumienia „demokracji ludowej” jako formy rzeczywistej, powszechnej demokracji, a nie komunistycznej dyktatury, przekazuje m.in. analiza postaci założyciela i dowódcy ELAS Arisa Welouchitisa, przeprowadzona przez dowódcę Brytyjskiej Misji Wojskowej w Grecji C.M. Woodhouse'a na pierwszych stronach książki "The Struggle for Greece 1941–49".Odpowiedni fragment przysięgi DSE: "...zapewnić narodową suwerenność i terytorialną integralność mojej Ojczyzny oraz strzec ich. By zabezpieczyć i obronić Republikę (Demokrację)...".
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Demokratyczna Armia Grecji · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.