Starszy chorąży (st. chor.) – stopień wojskowy Wojsk Lądowych i Sił Powietrznych RP w korpusie podoficerskim (do 2004 roku w osobnym korpusie chorążych).
Stopień starszego chorążego został wprowadzony w Wojsku Polskim na podstawie ustawy z dnia 29 marca 1963 o służbie wojskowej chorążych Sił Zbrojnych, która weszła w życie 4 kwietnia tego roku. Był wówczas jednym z dwóch stopni występujących w korpusie chorążych Sił Zbrojnych. Na stopień starszego chorążego mianował minister obrony narodowej, a w wojskach wewnętrznych – minister spraw wewnętrznych. Na stopień starszego chorążego mógł być mianowany chorąży po przesłużeniu w tym stopniu pięciu lat..
W hierarchii wojskowej stoi bezpośrednio wyżej od chorążego i niżej od starszego chorążego sztabowego.
+ Stopnie równorzędneNazwa stopniaNazwa formacji, w której stopień występuje (występował)Okres występowaniastarszy chorąży marynarkiMarynarka Wojennaod 4 kwietnia 1963starszy chorążySłużba Kontrwywiadu Wojskowegood 1 października 2006.starszy chorążySłużba Wywiadu Wojskowegood 1 października 2006starszy chorążyAgencja Bezpieczeństwa Wewnętrznegood 29 czerwca 2002.starszy chorążyAgencja Wywiaduod 29 czerwca 2002starszy chorążyUrząd Ochrony Państwaod 10 maja 1990.