Aleksander Łaszcz z Tuczap herbu Prawdzic (zm. 1584) – kasztelan czerski w 1576 roku, podkomorzy bełski w latach 1544–1570, starosta bełski w latach 1569–1582, starosta horodelski w latach 1565–1569, starosta kowelski w latach 1549–1554Wiesław Bondyra, Starostowie chełmscy w XVI wieku. Charakterystyka grupy, w: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio F, Historia Vol. 46/47 (1991/1992), s. 140., starosta tyszowiecki, szafarz poborów bełskich, poseł na sejmy.
Życiorys Ojcem jego był Łazarz, łowczy bełski i dzierżawca tyszowiecki. W 1541 był starostą tyszowieckim, następnie wszedł w służbę królowej Bony i z jej ramienia w latach 1549–1554 był starostą kowelskim. W 1544 król Zygmunt I Stary wyznaczył go jednym z członków komisji rozgraniczającej w województwie bełskim dobra królewskie od prywatnych. Od 1544 występował już z tytułem podkomorzego bełskiego. 22 stycznia 1549 uzyskał od króla Zygmunta Augusta przywilej założenia w swych dobrach miasteczka Prawda. Poseł na sejm piotrkowski 1562/1563 roku, sejm piotrkowski 1567 roku z województwa bełskiegoPosłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 140, 175.. W 1565 otrzymał starostwo horodelskie, zamienione z kolei w 1569 na chełmskie. Służbę publiczną rozpoczął posłując z województwa bełskiego na sejm egzekucyjny w Piotrkowie 1563.