thumb|250px|Trumna cesarzowej Dagmary, żony cara Aleksandra III thumb|250px|Urna w kształcie trumny do pochówku ludzkich prochów. thumb|250px|The Old Shepherd's Chief Mourner (Edwin Landseer, 1837) Trumna (łac. tumba) – skrzynia drewniana lub metalowa, często wykładana materiałem i koronkami, służąca do pochówku zmarłych ludzi.
Trumny służą też nocą jako miejsce snu (np. w zakonie sióstr klarysek), a za dnia jako miejsce do siedzenia.
W kremacji bardzo często stosuje się trumny wykonane z kartonu (trumna kremacyjna) lub trumny słomiane.
Wyraz trumna pisany w starszych postaciach jako truna, trunna, pochodzi z języka średnio-wysoko-niemieckiego Truhe, Truhne – „skrzynia”.
Historia Pierwsze przypadki grzebania zmarłych w drewnianych skrzyniach odnotowano na początku średniowiecza (głównie władców). W tradycji polskiej według Długosza, pierwszym królem złożonym do grobu w trumnie był Bolesław Chrobry, który ma spoczywać pod Złotą Kaplicą w poznańskiej katedrzeZ badań nad architekturą przedromańską i romańską w Poznaniu. Krystyna Józefowiczówna, Ossolineum, 1963 str. 20. Z tego samego okresu pochodzą resztki trumien odkrytych na wikińskim cmentarzysku w Bodzi. W Europie zwyczaj pochówku w trumnach upowszechnił się w XIV wieku. Naukowcy sądzą, że związane to było z epidemią dżumy, która w połowie XIV wieku panowała w Europie.