Według objawień św. Brygidy Chrystus powiedział, iż w kościele nie ma być żadnych malowideł ściennych, z wyjątkiem tych, które przedstawiają Jego mękę lub świadczą o Jego świętych. Podczas renowacji z lat 1978–1983 odkryto na sklepieniach malowidła al secco w formie stylizowanych liści koniczyny oraz inne ornamenty o motywach roślinnych. Możliwe, że również wcześniej istniały malowidła o treści biblijnej, jednak nie przetrwały one do czasów współczesnych, ponieważ w XIX w. skuto ze ścian wszystkie tynki.
Wyposażenie thumb|242px|Relikwiarz św. Brygidy. Kościół w średniowieczu miał ok. 60 ołtarzy i wiele rzeźb, z których duża część zachowała się do dzisiaj, zdobiąc jego wnętrze. Pochodzą one przeważnie z XV i XVI w. i powstały w warsztatach snycerskich północnych Niemiec i Brukseli. Materiałem było drewno dębowe. Wśród rzeźb nie zabrakło również tych, które przedstawiają założycielkę klasztoru, św. Brygidę.
Do najcenniejszych elementów wyposażenia należy wielki krucyfiks triumfalny oraz relikwiarz św. Brygidy, znajdujący się w nawie północnej, niedaleko prezbiterium. Po bliższych badaniach okazało się, że relikwiarz ten zawiera szczątki około 15 osób. Dwie znajdujące się w nim czaszki należą jednak do św. Brygidy i jej córki, (również świętej) Katarzyny.