Pius Czesław Bosak (ur. 21 lipca 1944) – polski duchowny katolicki.

Po maturze wstąpił do zakonu dominikanów. 13 czerwca 1970 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Tadeusza Ettera. Najpierw pracował jako duszpasterz akademicki przy kościele dominikanów w Poznaniu. Był twórcą pierwszego w Polsce duszpasterstwa młodzieży szkół średnich, którym kierował do 1977. W tym samym czasie studiował na Akademii Teologii Katolickiej teologię moralną i psychologię. W 1977 przeszedł do Instytutu Tomistycznego w Warszawie.

W 1978 opuścił Polskę. Przez trzy lata pracował i studiował na uniwersytecie w Tybindze. Od 1981 do 1988 prowadził pracę duszpasterską w parafii Gärtringen (diecezja Rottenburg-Stuttgart), pracując naukowo na uniwersytecie (etyka teologiczna i nauki biblijne).

W 1988 przeniósł się do Szwajcarii, gdzie pracował wśród uchodźców polskich, równocześnie pełniąc funkcję kapelana sióstr dominikanek w Neggio (Tessyn). W latach 1991–2003 proboszcz parafii Cazis (w kantonie Gryzonia). W 2003–2013 był proboszczem parafii St.