Nie ma standardowych metod analizy nagrań wideo i ścisłych wytycznych, które ruchy są patologiczne.
Różnicowanie
SRRMD należy odróżnić od: padaczki nocnej, parasomnii bruksizmu sennego hipnagogicznych drżeń stóp stereotypii ruchowych związanych z autyzmem lub niepełnosprawnością intelektualną
Napadom padaczkowym często towarzyszą inne objawy kliniczne, np. utrata kontroli zwieraczy i zaburzenia świadomości, napady padaczkowe częściej też pojawiają się u dzieci starszych.
Leczenie
Leczenie nie jest konieczne, jeśli rytmiczne ruchy nie powodują konsekwencji klinicznych. Jednym ze wskazań do terapii jest istotne ryzyko urazu. Najczęściej stosuje się podejścia behawioralne, poprawę higieny snu i działania zabezpieczające przed urazami, natomiast skuteczność farmakoterapii (np. klonazepamu, melatoniny czy imipraminy) jest zmienna i niejednoznaczna. Leczenie współistniejących zaburzeń snu, takich jak obturacyjny bezdech senny, może prowadzić do ustąpienia objawów SR-RMD.
Rokowanie
U większości dzieci zaburzenie ustępuje do 5. roku życia. Niekiedy może utrzymywać się w okresie adolescencji i dorosłości, szczególnie u osób z zaburzeniami neurorozwojowymi.
Epidemiologia