Fascynacja cyprysami pojawiła się u malarza w czasie pobytu w szpitalu, wzmiankuje o niej w liście do brata Theo: Cyprysy stale przyciągają moją uwagę. Chciałbym zrobić z nich to, co uczyniłem ze słonecznikami. Dziwi mnie bowiem, że nikt nie malował jeszcze cyprysów tak, jak ja je widzę. Być może falujące i rozedrgane na wietrze cyprysy kojarzyły mu się z doznaniami, jakie miał podczas nawrotów choroby, w czasie epileptycznych napadów drgawek. Cyprys jest też symbolem żałoby, smutku i rozpaczy, od starożytności sadzony był na grobach, a jego gałęzi używano na pogrzebach. Według wierzeń Greków, korzenie rośliny mogły odebrać zdrowe zmysły osobom śpiącym pod krzewem. Z drugiej strony cyprys jest także symbolem nieśmiertelności.
Dominujący na pierwszym planie obrazu kolor żółty jest charakterystyczny dla wielu dzieł van Gogha, przykładem może być znany cykl Słoneczników. Według opinii Paula Wolfa, amerykańskiego patologa z Uniwersytetu w San Diego uznawany za chorego na epilepsję malarz był leczony odwarem z naparstnicy. Składniki tej rośliny mają wpływ na siatkówkę oka i pod ich wpływem artysta widział wszystko w żółtej poświacie. Również tujon, składnik nadużywanego przez van Gogha absyntu mógł mieć pewien wpływ na postrzeganie przez niego rzeczywistości.