Dong Zhuo, imię publiczne: Zhongying, chiń 仲穎 (ur. w powiecie (xian) Lintao w dzis. Gansu – zm. 22 maja 192 roku w Chang’anie (dzis. Xi’an) – chiński dowódca okresu Han, który od 25 września 189 roku aż do swojej śmierci faktycznie sprawował kontrolę nad cesarzem i jego dworem.
Początki kariery Dong Zhuo urodził się w powiecie (xian) Lintao w komanderii Longxi w prowincji Liang (dzis. Gansu). Jego ojciec był komendantem (wei) powiatu Yingchuan. W swojej młodości Dong Zhuo nawiązał bliskie relacje z ludem Qiang, wśród którego zdobył sobie opinię dobrego dowódcy oraz odważnego żołnierza podczas lokalnych walk. Podtrzymywał on później przyjacielskie kontakty z wielu wodzami Qiangów. Około roku 165 został zarekomendowany jako kadet (shuci) do gwardii Pierzastego Lasu (yulin) (był to jeden z pięciu oddziałów gwardii cesarskiej), a potem został majorem (sima) pod dowództwem generała (jiangjun) Zhang Huana. W roku 167 Dong Zhuo i jego kolega Yin Duan pokonali zbuntowanych Qiangów na terenie komanderii Hanyang (w przybliżeniu dzisiejsza prefektura Tianshui w prowincji Gansu) zabili ich wodzów i zmusili do poddania się. W nagrodę Dong Zhuo otrzymał jedwab, który rozdzielił pomiędzy swoich żołnierzy, i został mianowany dżentelmenem pałacu (langzhong).