W ten sposób w maju 191 roku Dong Zhuo pozostawił swoje wojska za ufortyfikowanymi pozycjami na drodze do Chang’anu, samemu dołączając do znajdującego się w mieście cesarza.
Ostatni rok W tym czasie Yuan Shu i Yuan Shao zaczęli walczyć między sobą, co doprowadziło do rozpadu sojuszu przeciwko Dong Zhuo, i wkrótce cała równina północno-chińska stała się areną wojny pomiędzy konkurującymi ze sobą dowódcami. Tymczasem Dong Zhuo pozostał na zachodzie, czasami czyniąc wypady poza przełęcze. W Chang’anie pod jego rządami panował terror i nikt nie czuł się bezpieczny. Zaczął on przyznawać stanowiska i tytuły nawet najmłodszym członkom swojego rodu, jednocześnie gromadząc zapasy i bogactwa w nowo zbudowanej twierdzy w Mei. Tymczasem jego zabójstwo zaczął planować jego minister skarbu (tai fu), Wang Yun, przy czym udało mu się przekonać do niego Lü Bu, który był przybranym synem Dong Zhuo i zarazem dowódcą jego ochrony. 22 maja 192 roku, kiedy Dong Zhuo wezwał cesarza, Lü Bu i jego podwładni zabili go, po czym nastąpiła rzeź jego rodziny i zwolenników w Chang’anie i Mei. Cała ludność Chang’anu świętowała śmierć Dong Zhuo. Podobno był on bardzo gruby i ktoś wsadził knot w jego brzuch i zapalił go, tak że jego leżące ciało płonęło jak świeca przez kilka dni.
Bibliografia
Kategoria:Generałowie epoki Han