W roku 188 nowa koalicja buntowników rozpoczęła oblężenie Chaocang. Dong Zhuo, który był już wówczas generałem straży przedniej (qian jiangjun), ale podlegał Huangfu Songowi, radził natychmiast zaatakować nieprzyjaciela, zanim ten zdobędzie miasto. Huangfu Song poczekał jednak aż przeciwnik zniechęci się nieudanym oblężeniem i zaatakował go, znowu wbrew radzie Dong Zhuo, kiedy ten się wycofywał, odnosząc świetne zwycięstwo. Dong Zhuo miał być zażenowany, nie jest jednak pewne, czy rzeczywiście udzielał owych błędnych rad Huangfu Songowi. Źródła zawierają także kilka innych historii mających dowodzić arogancji, niesubordynacji czy wojskowej nieudolności Dong Zhuo. I tak miał on nie wykazywać energii w walkach przeciwko Żółtym Turbanom oraz ociągać się z wykonywaniem rozkazów Zhang Wena i nie okazywać mu należnego szacunku, w związku z czym Sun Jian nalegał na jego egzekucję. Część z tych opowieści może być prawdziwa, niemniej wiele z nich z pewnością została stworzona post factum, w celu potwierdzenia jego późniejszej reputacji zdrajcy dynastii Han. Faktem jest, że po kampanii roku 188 markizat Dong Zhuo został podniesiony do wyższej rangi i otrzymał on stanowisko ministra skarbu prywatnego (shao fu), co wiązało się z wezwaniem do stolicy.