Królestwo Portugalii (, ) – państwo portugalskie istniejące w latach 1139–1910, czyli pomiędzy przekształceniem Hrabstwa Portugalii w królestwo a republikańską rewolucją.

Historia lewo|mały|Bitwa pod Ourique, pędzla Domingosa Sequeiry Od 1139, po zwycięstwie w bitwie pod Ourique hrabia Portugalii, Alfons I, zaczął tytułować się królem tego państwa. W 1143 na mocy traktatu w Zamorze tytuł ten został uznany przez Alfonsa VII, króla Kastylii-Leónu. Utworzone królestwo dokonało rekonkwisty swojej części południowo-zachodniej.

W XV wieku Portugalia rozpoczęła politykę kolonialną. Odkryto wyspy Kanaryjskie, Maderę, Azory oraz Wyspy Zielonego Przylądka. W 1488 Portugalczycy, pod wodzą Bartłomieja Diasa odkryli przylądek Dobrej Nadziei. W 1498 Vasco da Gama odkrył drogę morską do Indii. W 1500 rozpoczęła się kolonizacja Brazylii.

W 1580 po śmierci króla Henryka I władcą został król Hiszpanii Filip II Habsburg (w Portugalii Filip I), w rezultacie doszło do powstania unii personalnej między Hiszpanią a Portugalią. Z pretensjami do tronu po śmierci Henryka I wystąpił Antoni de Crato (Antoni I) jednakże został on szybko odsunięty i wygnany na Azory. Prawo do tronu rościł do 1583.