Plan miasta thumb|200px|right| Plan rzymskiej Aelia Capitolina. Zaznaczone są dwie pary głównych dróg - dwie cardo i decumanus Aelia Capitolina miała plan typowego rzymskiego fundowanego miasta. Plan miasta opierał się o dwie główne ulice: położoną na osi północ – południe (cardo) i krzyżującą się z nią, położoną na osi wschód-zachód (decumanus). Główna cardo wchodziła na zachodnie wzgórze. Wzgórze Świątynne z kolei blokowało wschodnią część decumanus. Położenie miasta na wzgórzach komplikowało plan, wymagało założenia drugiej cardo (schodzącej do Doliny Tyropeonu) i drugiej decumanus, ciągnącej się na północ od Wzgórza Świątynnego. Główna cardo kończyła się niedaleko skrzyżowania z decumanus i dochodziła do terenu rzymskiego obozu wojskowego, ale w czasach bizantyjskich została wydłużona poza obszar dawnego obozu wojskowego i sięgnęła południowego muru miasta. Obie cardo zbiegały się ze sobą niedaleko Bramy Damasceńskiej tworząc półkolisty placyk z kolumnową zabudową. Stąd wzięła tradycyjna nazwa bramy - Bab el-Amud (Brama kolumny). Także zbieg innych ważnych ulic był znaczony konstrukcją tetrapylonu. Taki plan przetrwał w dalszej historii miasta. Zachodnia cardo to Suq Khan ez-Zeit, południowa decumanus to m.in. dzisiejsza Suq el-Bazaar (Ulica Dawida).