Wielkim popytem wśród żołnierzy (niemieckich, ale także alianckich) cieszyły się kolorowe zdjęcia roznegliżowanych dziewcząt. Australijski korespondent wojenny Alan Moorehead pisał, że jedno z takich zdjęć towarzyszyło mu miesiącami „zmieniając kwaterę w dom”.
W roku 1943, gdy III Rzesza była u szczytu powodzenia, całkowity nakład we wszystkich językach wynosił ponad 2,4 miliona egzemplarzy, z czego pięćset tysięcy po niemiecku i siedemset tysięcy po francusku. Początkowo (do roku 1943) ukazywało się jako dwutygodnik, potem miesięcznik, a od lutego 1945 nieregularnie. Okładka (patrz zdjęcie →) zawierała tytuł na tle zdjęcia związanego z artykułem wiodącym, obok, na czerwonym pasku po lewej, znajdowały się następujące informacje: język wydania (dla żołnierzy frontowych był w tym miejscu Wehrmachtadler), numer, data i cena. Opis zdjęcia znajdował się na czerwonej okrągłej plamie po prawej u dołu.
Czasopismo wydawane było w formacie 36×27 cm i w roku 1940 miało 46 stron, ale zmniejszanie się dostaw papieru powodowało z upływem wojny kurczenie się objętości.