Działalność bractwa wspierał książę Konstanty Wasyl Ostrogski.
Bractwo walczyło przeciw narzucaniu siłą postanowień unii brzeskiej, sprzeciwiało się próbom zdominowania Lwowa przez szlachtę, wspierało samorząd miejskiNatalia Jakowenko, Historia Ukrainy do 1795 roku, Warszawa 2011, Wydawnictwo Naukowe PWN, , s. 234-237.. Posiadało również własną drukarnię. Wspierało również w latach 1591–1629, korzystając z wsparcia Mołdawii i Moskwy, budowę cerkwi Uspieńskiej, ufundowało również szpital.
Od połowy XVII wieku rola bractwa malała. W 1708 zostało zmuszone do przyjęcia unii brzeskiej, a po I rozbiorze zostało rozwiązane w 1788 przez władze austriackie, w ramach tzw. kasaty józefińskiej. Na jego bazie w tym samym roku, dekretem cesarza Józefa II, utworzono Instytut Stauropigialny.
Przypisy
Bibliografia Гайдай Л. Історія України в особах, термінах, назвах і поняттях.- Луцьк: Вежа, 2000. Довідник з історії України.За ред. І.Підкови та Р.Шуста.- К.: Генеза, 1993. Ісаєвич Я.Д. Братства та їх роль у розвитку української культури 16-17 ст.- К.: Наукова думка, 1966.
Kategoria:Historia Lwowa (I Rzeczpospolita) Kategoria:Historia Lwowa (zabór austriacki) Kategoria:Prawosławne bractwa cerkiewne w I Rzeczypospolitej