Tadeusz Kozłowski do września 1939 pracował na stanowisku głównego inspektora w Dyrekcji Tramwajów i AutobusówInformator ZTM "Pamiętamy", listopad 2009 r.. W dniu 13 grudnia 1940 został aresztowany dotychczasowy dyrektor Miejskich Zakładów Komunikacji Miejskiej Juliusz Niepokojczycki, który wraz z Ignacym Rostkiem odpowiadał za funkcjonowanie komunikacji miejskiej w okupowanej Warszawie. Tadeusz Kozłowski otrzymał zadanie zarządzania przedsiębiorstwem. Od 14 grudnia szefem nadzoru został Hipolit Alertz. W 1941 władze niemieckie ustaliły, że wszystkie przedsiębiorstwa miejskie powinny posiadać polską dyrekcję, a jedynie niemiecki nadzór. Postępując zgodnie z tymi wytycznymi prezydent Warszawy Julian Kulski 24 grudnia 1941 przyjął na stanowisko dyrektora MZK dotychczasowego inspektora. Decyzje Kozłowskiego dotyczyły ograniczenia rabunku majątku powierzonego mu przedsiębiorstwa, a także zarządzania nim mimo narastających trudności. Wiosną 1943 władze niemieckie wydały rozkaz przekazania części taboru tramwajowego do miast w Niemczech, gdzie tabor ucierpiał wskutek nalotów alianckich. Dyrektor Kozłowski wytłumaczył nadzorującemu komunikację Alertzowi, że inny rozstaw szyn spowoduje konieczność przebudowy wagonów co uczyni całe przedsięwzięcie nieopłacalnym. Rozkaz cofnięto, dzięki czemu miasto posiadało 90 sprawnych wozów.