Jako Pierwszy Hierarcha Anastazy zaczął jednak ślepo ulegać najbardziej radykalnie prawicowym środowiskom emigracji rosyjskiejN. Struve, Soixante ans..., s. 74..
W 1942 potępił powstanie Chorwackiego Kościoła Prawosławnego, powołanego z inicjatywy ustaszowskiego rządu Niezależnego Państwa Chorwackiego, zaś jego zwierzchnika, Hermogena, dotąd duchownego rosyjskiej Cerkwi zagranicznej, pozbawił stanu duchownego.
W kwietniu 1945 patriarcha moskiewski Aleksy I wezwał Anastazego do powrotu do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, co uczyniło w tym roku kilku innych hierarchów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Jednak i tym razem metropolita Anastazy odmówił.
27 maja 1964 odszedł w stan spoczynku, zachowując honorowy tytuł Pierwszego Hierarchy Kościoła. Zmarł w roku następnym.
Przypisy
Bibliografia Анастасий (Грибановский) Struve N., Soixante ans d’emigration russe, Fayard, Paris 1996
Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1965 Kategoria:Biskupi kiszyniowscy (Patriarchat Moskiewski) Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Zwierzchnicy Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji Kategoria:Absolwenci Moskiewskiej Akademii Duchownej Kategoria:Eparchia chełmska Kategoria:Pochowani na cmentarzu monasteru Trójcy Świętej w Jordanville