w poufnych uzgodnieniach „Struma” miała nie przedostać się przez cieśniny na Morze Śródziemne i do portów palestyńskichWcześniejszą analogię stanowi przypadek wywożącego żydowskich uchodźców z Hamburga statku „MS St. Louis”, w maju 1939 niedopuszczonego do portów Stanów Zjednoczonych i ostatecznie zawróconego do Europy, gdzie większość uchodźców następnie stała się ofiarami holokaustu.. Przez kilkadziesiąt dni pasażerom odmawiano nawet prawa zejścia na ląd, bez względu na panujące na statku złe warunki bytowo-higieniczne.

23 lutego 1942 roku statek z nadal niesprawnym silnikiem, ze wszystkimi uchodźcami na pokładzie został przez Turków odholowany z portu stambulskiego przez Bosfor z powrotem na Morze Czarne, gdzie pozostawiono go w dryfie. Wkrótce potem, 24 lutego został storpedowany i zatopiony przez radziecki okręt podwodny „Szcz-213” (ros. Щ-213). W wyniku tego zginęło 778 mężczyzn, kobiet i dzieci; jako rozbitek uratował się tylko jeden świadek – 19-letni David Stoliar, któremu po wyłowieniu przez tureckich rybaków i przesłuchaniach przez miejscowe władze udało się później dotrzeć do granicy Turcji i ostatecznie przedostać do Jerozolimy The Struma Project..