W 1484 cech szewców w Buku otrzymał pokwitowanie z sumy 24 grzywien od Jerzego Tomickiego patrona kościoła parafialnego w Tomicach oraz od Jakuba plebana tomickiego, który anulował wszelkie wpisy w księgach konsystorskich oraz grodzkich dotyczących tej sumy. W 1491 biskup poznański dał swojemu służebnikowi szlachcicowi Wawrzyńcowi ze Słopanowa jatkę rzeźnicką nowo zbudowaną na bukowskim rynku miejskim koło starych jatek. W 1506 biskup poznański wystawił cechowi rzeźnickiemu w Buku nowy przywilej w miejsce spalonego w wielkim pożarze miasta w roku 1502, a w 1579 ponownie go potwierdził. W 1521 powstał statut cechu wytwarzających igły iglarzy oraz grzebieniarzy wytwarzających grzebienie. W 1525 biskup poznański Piotr Tomicki dał Mikołajowi Tomickiemu plac obok jatek rzeźnickich na zbudowanie dwóch nowych jatek i zwolnił je od czynszu na swą rzecz w celu uposażenia kościoła parafialnego w Tomicach. W 1527 biskup poznański Jan Latalski nadaał członkom cechu szewskiego w Buku prawo wyłącznego zakupu skór w mieście w dni targowe przed południem. W 1541 biskup poznański przychylając się do prośby miejscowych rzemieślników: kowali, ślusarzy i bednarzy zatwierdził im postanowienia statutowe. W 1564 bukowscy sukiennicy, szewcy, rzeźnicy, warzenie piwa, palenie gorzałki.