Karel Petrů (ur. 24 stycznia 1891, zm. 1949) – czechosłowacki trener piłkarski.
Życiorys
Petrů zaczynał jako dziennikarz sportowy, a od 1921 pracował również jako urzędnik. Był sekretarzem Czechosłowackiego Związku Piłki Nożnej ČSSF od 1921. Następnie pracował jako sekretarz stowarzyszenia ČSAF, które obejmowało wszystkie federacje piłkarskie w Czechosłowacji. Został później członkiem komisji technicznej ČSAF.
W 1931 po raz pierwszy powierzono mu funkcję selekcjonera drużyny narodowej Czechosłowacji. Po raz pierwszy poprowadził ją 14 czerwca 1931 w meczu z Polską w Warszawie wygranym 4–0. Następnie kadrę przejął Josef Fanta. Po raz drugi był odpowiedzialny za reprezentację w trzech meczach w kwietniu i maju 1932. Trzecia kadencja Petrů rozpoczęła się w maju 1933 i trwała do końca 1934. Łącznie prowadził kadrę narodową w 18 meczach. Spośród nich Czechosłowacy wygrali 10 meczów, 5 zakończyło się remisem, a 3 razy ponieśli porażki.
Na kadencję Petrů przypada jeden z największych sukcesów w historii czechosłowackiego futbolu. Na Mistrzostwach Świata we Włoszech w 1934 drużyna dotarła do finału po zwycięstwach nad Rumunią 2–1, Szwajcarią 3–2 i Niemcami 3–1. W meczu finałowym Czechosłowacja przegrała z Włochami po dogrywce 1–2.