VLIW (od ) – nazwa architektury mikroprocesorów z bardzo długim słowem instrukcji.
Opis Już od samego początku historii procesorów starano się zwiększać moc obliczeniową oraz szybkość wykonywania programu poprzez zwiększanie liczby jednostek wykonawczych w procesorach. Dzięki temu przy dogodnych warunkach udawało się wykonać więcej niż jedną instrukcję w tym samym czasie. Poprawienie warunków równoległego (i szybszego) wykonywania instrukcji osiągnięto przez wprowadzenie techniki wcześniejszego wykonania instrukcji. Wszystkie te mechanizmy zwiększania równoległości wykonywania instrukcji zaszyte były w logice mikroprocesorów. W przeciwieństwie do innych architektur mikroprocesorów, architektura VLIW charakteryzuje się daleko idącym uproszczeniem jednostek sterujących (CU) w samym mikroprocesorze. Logika została uproszczona aż do całkowitego zaniku niektórych elementów. Całą złożoność przepływu sterowania w mikroprocesorze, czyli wykonywania rozkazów (programu), przerzucono na oprogramowanie – kompilatory. Rezygnacja z całej tej logiki wymusiła dostarczanie do procesora wystarczającej liczby danych – sygnałów sterujących. Z tego powodu pojedyncze rozkazy mają w sobie już zdekodowane (lub wstępnie zdekodowane) sygnały sterujące, dane oraz, co najważniejsze, „instrukcje” dla konkretnych jednostek wykonawczych mikroprocesora.