Profesor Iwanik kładł duży nacisk zarówno na działalność naukową, jak i dydaktyczną,. Współpracował z wieloma uczelniami zagranicznymi z takich państw jak Stany Zjednoczone, Kanada, Korea Południowa czy Francja. Był autorem 60 prac publikowanych w najważniejszych czasopismach matematycznych oraz członkiem redakcji Colloquium Mathematicum. Polem jego badań były: analiza funkcjonalna, dynamika topologiczna, teoria spektralna i teoria ergodyczna. Z kolei jego działalność dydaktyczna została w szczególności doceniona w 1977 roku, kiedy wygrał organizowany przez studentów Wydziału Podstawowych Problemów Techniki konkurs na najlepszego dydaktyka, ale zawsze cieszył się najwyższym uznaniem zarówno studentów, jak i współpracowników. Pierwszym z czterech doktorów, których promotorem był Anzelm Iwanik, był późniejszy profesor Ryszard Grząślewicz – dziekan WPPT w latach 1996–2002. Profesorem został także inny z jego doktorantów Tomasz Downarowicz.
W życiu prywatnym był miłośnikiem kultury, sztuki, muzyki, przyrody, ojcem czworga dzieci.
Syn Anzelma Iwanika, Jan, także został matematykiem.
Przypisy