C. anthropophagus osiągał prawdopodobnie rozmiary zbliżone do krokodyla nilowego i był największym drapieżnikiem występującym na terenie Wąwozu Olduvai. Ślady zębów odnalezione na kościach dowodzą, że polował m.in. na wczesne hominidy. Ponieważ współczesne mu hominidy były stosunkowo niewielkie, ślady ukąszeń na kościach prawdopodobnie są wynikiem ataku krokodyli niewielkich lub średnich rozmiarów, gdyż większe osobniki były w stanie zjeść hominida w całości, nie pozostawiając żadnych śladów. Do faktu zjadania człowiekowatych odnosi się nazwa gatunkowa anthropophagus, pochodząca od greckich słów anthropos („człowiek”) i phagus („pożeracz”).
Analiza filogenetyczna przeprowadzona przez Brochu i współpracowników sugeruje, że C. anthropophagus jest jednym z kilku wymarłych przedstawicieli kladu Crocodylus, a jego bliskie pokrewieństwo ze współczesnymi przedstawicielami rodzaju wspiera kilka synapomorfii. Pokrewieństwo wewnątrz Crocodylus nie jest jednak dokładnie poznane – przy konsensusie Adamsa C. anthropognathus znajduje się w politomii z C. palaeindicus, kladem obejmującym krokodyle błotnego, syjamskiego, różańcowego, australijskiego, nowogwinejskiego