Według nauki chłystów, Bóg może się wcielać nieskończoną ilość razy w godnych tego ludzi. Biblia nie odgrywa u chłystów wielkiej roli, choć jej nie odrzucają. Najważniejszym źródłem nauki są wypowiedzi „chrystusów” i proroków, a ponieważ u chłystów było ich wielu, to nauczanie sekty nie jest jednolite. Wierzą oni w reinkarnację i preegzystencję dusz. Po śmierci dusza może stać się aniołem (jeżeli oczyściła się przebywając w ciele chłysta), diabłem, wcielić się w noworodka, albo w zwierzę. Osobliwością etycznej nauki chłystów jest doktryna o grzeszności małżeństwa. Małżeństwo Adama stanowi w ich teologii grzech pierworodny. Jeżeli chłyści je zawierają, to nie powinni obcować ze sobą, lecz żyć w celibacie, „jak brat z siostrą”. Dzieci ze związków małżeńskich uważane są za „pomiot szatana”, natomiast dzieci poczęte podczas chłystowskich ceremonii, zwanych radienjami (радения), za poczęte z Ducha Świętego. Wielu chłystów jednak unikało i takich dzieci, dokonując spędzania płodu. Także cielesne związki między mężczyznami i „żonami duchowymi” nie są uważane za grzech. Chłyści w większości praktykowali wegetarianizm, powstrzymywali się także od używania wina, herbaty, kawy, cukru, cebuli, czosnku, ziemniaków i tytoniu.
Przypisy
Kategoria:Grupy religijne Kategoria:Prawosławie