Wobec krytyki Durand przygotował wersję B Komentarzy. W odróżnieniu od pierwszej, ta jest (1308-1310) posegregowana i znacznie złagodzona. Nastroje w zakonie znacznie utemperował oficjalny zakaz jawnej i bezpośredniej krytyki Tomasza z Akwinu.
Ostateczna redakcja Komentarzy do Sentencji powstała w okresie od 1317 do 1327 roku (wersja C). Durand jako biskup, uwolniony spod jurysdykcji dominikańskiego zakonu, mógł przywrócić dużą część usuniętych treści. Wersja C powstała w oparciu o pierwotną wersję A i jest całkowicie własnym dziełem Duranda.
Współbracia zakonni 3 lipca 1314 r. przygotowali listę błędów popełnionych przez Duranda w wersji A. Zawierała ona 93 tezy uznane za podważające nauki Kościoła. Na przełomie 1316/17 wybrano 325 tez dotyczących wersji B. W 1317 roku zaczęły przygotowania do kanonizacji Tomasza z Akwinu i w związku z tym, jeszcze raz sprawdzono komentarze „B” pod kątem ich zgodności z poglądami akwinity. Badania przeprowadzili Johannes z Neapolu oraz Petrus z Palude zestawiając wszystkie odchylenia od nauk Tomasza.