thumb|Sonderfahndungsbuch Polen – strona tytułowa Sonderfahndungsbuch Polen („Specjalna księga gończa dla Polski”) – dokument proskrypcyjny wydany pod koniec 1939 roku przez Urząd Policji Kryminalnej Rzeszy, zawierający nazwiska ponad 8 tys. obywateli II Rzeczpospolitej i Wolnego Miasta Gdańska, którzy mieli zostać ujęci przez nazistowskie służby bezpieczeństwa na ziemiach polskich pod okupacją niemiecką.
Wcześniejsze listy proskrypcyjne
Wiosną i latem 1939 roku, w związku z przygotowaniami do napaści na Polskę, niemieckie służby bezpieczeństwa przystąpiły do gromadzenia informacji na temat obywateli II Rzeczpospolitej i Wolnego Miasta Gdańska (Polaków, Żydów i Niemców), których postrzegano jako faktycznych lub potencjalnych przeciwników III Rzeszy.
7 maja 1939 roku referat Sicherheitsdienst ds. żydowskich (II 112) po raz pierwszy zbadał możliwość zewidencjonowania Żydów zamieszkujących w Polsce.