Narodowy Ośrodek Badań Polityki Społecznej (The National Center for Public Policy) utrzymuje, że „Apel ostrzega uprzemysłowione państwa, że nie istnieje istotny naukowy konsensus, który mógłby usprawiedliwić ustawowe ograniczenia emisji gazów cieplarnianych”. Mimo że Apel Heidelberski można tak interpretować, poniżej przytoczony tekst dowodzi, że dokument ma inne przesłanie.
Tekst Apelu Heidelberskiego Do przywódców państw i rządów
Heidelberg, 14 kwietnia 1992 r.
„Pragniemy w pełni przyczynić się do zachowania naszego wspólnego dziedzictwa - naszej Ziemi. U progu XXI jesteśmy zaniepokojeni pojawieniem się nieracjonalnej ideologii, która stoi w sprzeczności z postępem naukowym i przemysłowym oraz utrudnia postęp gospodarczy i społeczny. Twierdzimy, że nie istnieje „stan naturalny”, czasem idealizowany przez ruchy, które wykazują tendencję do patrzenia w przeszłość, prawdopodobnie nigdy nie istniał od pojawienia się człowiek po raz pierwszy w biosferze, ludzkość bowiem zawsze rozwijała się poprzez coraz intensywniejsze wykorzystywanie natury dla swoich potrzeb, nie odwrotnie. W pełni podpisujemy się pod celami naukowej ekologii, należy zrobić bilans zasobów Ziemi, monitorować je i zachować, ale domagamy się niniejszym, by działania te opierały się na naukowych kryteriach, nie zaś na nieracjonalnych przekonaniach. Chcemy