W 1492 roku król Polski Aleksander Jagiellończyk nadał miastu prawa magdeburskie. W 1535 roku horodniczy Iwan Służka rozbudował zamek w Kijowie. Położona poniżej dawnego miasta dzielnica Padół stała się w XVI wieku ludniejsza niż Wysokie Miasto i zachowała dominującą rolę gospodarczą aż do pożaru w 1811 roku. Padół został też ufortyfikowany i otrzymał swój odrębny herb.
W Koronie Królestwa Polskiego mały|Padół i zamek w XVII w. (Abraham van Westerveld) Miasto po unii lubelskiej (w 1569) roku zostało włączone do Korony Polskiej i stało się stolicą województwa kijowskiego w prowincji małopolskiej. Pierwsza lustracja dokonana przez władze polskie w 1570 roku wymieniła w raporcie, że drewniany zamek w Kijowie miał siedem baszt z 23 działami i na jego terenie był kościół i cerkiew, natomiast samo miasto nie posiadało rynku, cerkwie zniszczone, a około 5 tys. mieszkańców zamieszkujących 808 domów, "chaotycznie" rozmieszczonychLeszek Podhorodecki, Dzieje Kijowa, Książka i Wiedza, Warszawa 1980, s. 80.. Reinhold Heidenstein wspominał, że ówczesne miasto nie leżało w okolicach Górnego Kijowa w okolicach Soboru św. Zofii, lecz nad Dnieprem w dzisiejszej dzielnicy Padół nad DniepremReinhold Heidenstein, Dzieje Polski od śmierci Zygmunta Augusta do roku 1594, z łaciny tłum. M. Gliszczyński, t. II, Petersburg 1857..