Pozostałe kraje reprezentowane były przez jednego zawodnika.
W przeddzień zawodów (9 lutego 1929) ustalono kolejność startową poprzez losowanie numerów poszczególnym skoczkom.
W zawodach ostatecznie wystartowało 49 skoczków, spośród których sklasyfikowano 41. Mimo wcześniejszego zgłoszenia do zawodów, na starcie pierwszej serii nie stawiło się pięciu Czechosłowaków (Banyasz, Bujak, Ettrich, Meergans i Novak) i trzech Polaków (Lankosz, Szostak i Zaydel).
Przebieg rywalizacji Konkurs rozpoczął się o godzinie 12:00. Przed startem każdego zawodnika, za pomocą megafonów zapowiadano jego imię, nazwisko i kraj, w barwach którego startował. Pod lożą sędziowską widniały natomiast dwie białe tablice – pierwsza, z czerwonymi cyframi, służyła do określania numeru startowego zawodnika, a druga, z niebieskimi cyframi, do podawania osiągniętej przez niego odległości. Nad prawidłowym przebiegiem rywalizacji pieczę sprawowało trzyosobowe kolegium sędziowskie w składzie: Nicolai Ramm Østgaard (Norwegia), Władysław Ziętkiewicz (Polska) i Karel Jarolímek (Czechosłowacja).