W sierpniu 1551 roku Turgut Reis zaatakował i zdobył Trypolis w Libii, który był w posiadaniu joannitów od 1530. Do niewoli został wzięty Gaspare de Villers, dowódca fortecy, a wraz z nim wielu znanych rycerzy Zakonu pochodzących z Włoch i Francji. Jednak, wobec interwencji francuskiego ambasadora w Stambule, Gabriela d’Aramona, francuscy rycerze zostali uwolnieni. Lokalny dowódca, Ağa Murat, był początkowo mianowany gubernatorem Trypolisu, ale wkrótce tytuł dostał się Turgutowi wraz z godnością Sandżak Beja (gubernatora prowincji).

Ostatnie kampanie i oblężenie Malty

W roku 1559 odparł hiszpański atak na Algier i stłumił bunt w Trypolisie. W tym samym roku zdobył maltański okręt w pobliżu Mesyny. Przesłuchując załogę dowiedział się, że joannici przygotowują generalny szturm Trypolisu, postanowił więc wrócić do Afryki i przygotować obronę miasta.

Miał wielu wrogów wśród nominalnie podległych imperium osmańskiemu, w rzeczywistości niepodległych władców w zachodniej Afryce Północnej, z których kilku zawarło w roku 1560 przymierze z wicekrólem Cerdy na Sycylii, przygotowującym się – na rozkaz króla Filipa II – do ataku na Trypolis. Kampania ta nie doszła do skutku, bowiem Pijal Pasza i Turgut pokonali flotę Świętej Ligi w bitwie pod Dżerbą.