György Andrássy zmodernizował wielki piec i postawił kolejny, wybudował też 4 piece pudlarskie.
W ostatniej ćwierci XIX w. na skutek konkurencji nowocześniejszych hut tutejsze zakłady podupadły. W 1900 r. przejęła je „Rimamurańsko-Šalgotarjańska Spółka Hutnicza”, jednak wkrótce skoncentrowała ona swoją produkcję poza omawianym terenem i w 1915 r. hutę zamknięto. Spółka wykupiła również od Dionizego Andrássyego tutejsze kopalnie, ale wydobywaną rudę żelaza przerabiano w innych zakładach.
W latach 1938–1945 wieś należała do państwa węgierskiego. Po II wojnie światowej cały kompleks górniczo-hutniczy znacjonalizowano i włączono do przedsiębiorstwa „Železorudné bane Spišská Nová Ves”. Ze względu na wyczerpanie zasobów rudy w 1965 r. wydobycie jednak zakończono. W 1972 r. doszło do zakończenia wydobycia barytu na pobliskim Małym Wierchu (), a w następnym roku do likwidacji pozostałości tutejszego górnictwa. Obecnie mieszkańcy pracują głównie w niedalekiej Rożniawie.