Ponadto w sezonie 2007/2008 zaliczył pierwsze starty w konkursach Pucharu Świata – w ich ramach Kanadyjczykowi udało się nawet dwukrotnie stanąć na podium, po konkursie biegowym na 500 m w Salt Lake City, jak również po konkursie biegu sztafet 5000 m w Quebecu.
W sezonie Pucharu Świata 2008/2009 po raz pierwszy w karierze odniósł pucharowe zwycięstwo. Dokonał tego po konkursie sztafet 5000 m w Nagano, a później też w Sofii.
W 2010 po raz pierwszy w karierze reprezentował swój kraj na zimowych igrzyskach olimpijskich. W ramach olimpijskich zmagań w Vancouver wystartował indywidualnie na dystansie 1000 metrów oraz w rywalizacji sztafet. Indywidualnie zajął 5. pozycję z czasem 1:25,206, natomiast kanadyjska sztafeta z jego udziałem uzyskała w finale A czas 6:44,224 i zdobyła złoty medal olimpijski. Po igrzyskach wziął udział w mistrzostwach świata, na których wywalczył jedyny w karierze medal mistrzostw świata w indywidualnej rywalizacji. W Sofii Kanadyjczyk sięgnął po srebrny medal w konkurencji 500 metrów, o 0,7 sekundy przegrywając z Liang Wenhao.
W 2011 po raz pierwszy w karierze wywalczył złoty medal mistrzostw świata, dokonał tego w konkursie sztafet 5000 m, który rozegrano na mistrzostwach w Sheffield.