8 października 1929 wyznaczony został na stanowisko dowódcy 30 Dywizji Piechoty w KobryniuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 20 z 23.12.1929 r.. 13 października 1931 roku zwolniony został ze stanowiska dowódcy dywizji. Zastąpił go płk dypl. Emil Krukowicz-Przedrzymirski. Z dniem 31 grudnia 1931 przeniesiony został w stan spoczynku.
Decyzją MSW został mianowany na stanowisko Prezydenta Gniezna, którą to funkcję pełnił w latach 1934–1936
2 lipca 1943 wysłał z Wrocławia list do Himmlera, w którym zgłaszał się "wraz ze swoimi ludźmi" (...mit meinen Landsleute Polen) do walki z bolszewizmem. Jego pismo pozostało bez odpowiedziJarosław Gdański, Na progu kolaboracji. Mieli walczyć za III Rzeszę, „Polityka” nr 34 (2617) z 25 sierpnia 2007, „Polityka. Pomocnik Historyczny” nr 3(8), s. 3–10.
Aresztowany przez Niemców, po II wojnie światowej nie mógł wrócić do kraju. Zmarł w obozie dla ludności polskiej w Wentorf.