R. leucophrys leucophrys, podgatunek nominatywny, to najbardziej rozpowszechniona forma, występuje w Australii. Wśród osobników zaliczanych do tego taksonu występują nieznaczne różnice. Został opisany w sekcji „Morfologia”. R. leucophrys picata został opisany przez Johna Goulda w 1848 jako odrębny gatunek. Występuje od północnej części Australii Zachodniej, poprzez północną Australię, po Queensland. Ma krótsze skrzydła. Pomiędzy 18 a 22°S szerokości geograficznej na kontynencie australijskim podgatunek miesza się z R. l. leucophrysHiggins et al. s. 244–245.. Epitet podgatunkowy pochodzi od łacińskiego słowa pǐcata, oznaczającego „usmarowany smołą”. R. leucophrys melaleuca został opisany przez francuskich przyrodników Jeana René Constantego Quoya i Josepha Paula Gaimarda w 1830 jako odrębny gatunekQuoy JRC, Gaimard JP in Dumont-d’Urville, J. (1830). Voyage de découvertes de l’Astrolabe exécuté par ordre du Roi, pendant les anneés 1826-1827-1828-1829, sous le commandement de M.J. Dumont-d’Urville. Zoologie. Paris: J. Tastu Vol. 1, s. 180.. Występuje we wschodniej Indonezji, na Nowej Gwinei, Wyspach Salomona oraz Archipelagu Bismarcka. Jest znacznie większy, ma dłuższą szczecinę i większy dzióbHiggins et al. s. 245..