Rafał Syska (ur. 18 lipca 1974 w Kielcach) – polski historyk filmu, doktor habilitowany, profesor w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 2015–2025 dyrektor Narodowego Centrum Kultury Filmowej.
Życiorys Na początku specjalizował się w analizie przemocy w filmie (doktorat Film i przemoc. Sposoby obrazowania filmowych aktów przemocy), potem skoncentrował się na badaniu autorskich strategii w kinie amerykańskim (habilitacja Zachować dystans. Filmowy świat Roberta Altmana). Po 2008 roku w kręgu jego zainteresowań znalazło się współczesne kino autorskie i slow cinema, a zwłaszcza zdefiniowane przez Syskę tendencje neomodernistyczne (m.in. twórczość Aleksandra Sokurowa, Béli Tarra, Bruno Dumonta, Šarūnasa Bartasa, Freda Kelemena, Tsai Ming-lianga, Lisandra Alonsa i Carlosa Reygadasa), co zaowocowało książką Filmowy neomodernizm. Zajmuje się naukowo wystawiennictwem i muzealnictwem filmowym, a także filmowym aspektem muzealnictwa narracyjnego.
Opublikował również monografię twórczości Teo Angelopoulosa Poezja obrazu. Filmy Theo Angelopoulosa. Był także redaktorem Słownika filmu (wydania: 2005 i 2010), a także współredaktorem wielotomowych publikacji Mistrzowie kina amerykańskiego i Historia kina.