Treść Prolog mały|240px|Święty Aleksy pod schodami rodzicielskiego domu. Langenaren Na cześć wielkiego gościa Aleksandra Karola Wazy Rzym wystawia opowieść o świętym Aleksym. Niewolnicy opiewają chwałę wiecznego miasta .
Akt I Treść opery nawiązuje do postaci jednego z najpopularniejszych średniowiecznych świętych: Aleksego rzymskiego. Rzymski senator Eufemian wita rycerza Adrasta, powracającego z podróży po wschodnich rubieżach cesarstwa. Niepokoi się o los swego syna Aleksego, który zniknął bez śladu wiele lat temu. Adrast słyszał o nim podczas swego pobytu w Palestynie z ust pobożnego pielgrzyma. W rzeczywistości Aleksy, chociaż uciekł przed laty z Rzymu, powodowany odrazą do jego blichtru i moralnej nędzy, żyje jako żebrak w domu ojca (Se l'ore volano). Nierozpoznany przez rodzinę, wystawiony jest na drwiny i zniewagi służących Kurcjusza i Marcjusza (Poca voglia). Upór i odwaga Aleksego wprawiają w furię Demona (Si disserrino l'atre porte). Matka i małżonka Aleksego opłakują go nadal, choć Mamka radzi zapomnieć o zaginionym. Domownicy Aleksego modlą się do Bożego Miłosierdzia o opiekę nad nim (Dovunque stassi).