Berenice (ang. Berenice) – nowela Edgara Allana Poego opublikowana po raz pierwszy na łamach Southern Literary Messenger w 1835 roku.
Ówcześni czytelnicy narzekali na dużą dawkę przemocy w noweli i skarżyli się na Poego u redaktora gazety Southern Literary Messenger. Sam autor wydał później ocenzurowaną wersję, choć uważał jednocześnie, że jego utwór powinien być oceniany wyłącznie przez pryzmat liczby sprzedanych kopii.
Fabuła Egaeus, narrator noweli, jest młodym i pracowitym mężczyzną dorastającym w dużej, ponurej rezydencji wraz ze swą kuzynką, Berenice. Cierpi on na rodzaj obsesyjnego schorzenia, zwanego monomanią, objawiającym się skupianiem uwagi na banalnych przedmiotach i obiektach. Także Berenice, niegdyś piękna kobieta, zmaga się z nieokreśloną degeneracyjną chorobą, która manifestuje się okresowymi stanami katalepsji, określanej także jako trans. Mimo przeciwności losu, oboje noszą się z zamiarem ożenku.