Egaeus, który został poczęty w bibliotece, reprezentuje intelektualizm. Jest on cichym, samotnym mężczyzną, a jego obsesja podkreśla tylko jego zamiłowanie do przemyśleń i studiowania. U Berenice bardziej zaakcentowana jest jej fizyczność. Ona sama jest przedstawiana jako osoba, która bez troski szła przez życie, jest ona także zwinna, urocza i obdarzona nadmiarem sił żywotnych. Jako kobieta w opresji nie wypowiada żadnego słowa przez całą nowelę. Jej rola w dziele, podobnie jak w wielu utworach Poego, ogranicza się do bycia piękną, a jej jedynym przeznaczaniem jest śmierćWeekes, Karen. "Poe's Feminine Ideal," as collected in The Cambridge Companion to Edgar Allan Poe. New York City: Cambridge University Press, 2002. p. 150. Egaeus traci zainteresowanie jej całą osobowością, gdy ta zaczyna chorować. Staje się ona wówczas obiektem badań, a nie podziwu.
Imiona figur literackich przywołują skojarzenia z antyczną tragedią grecką. Imię Berenice (przynosząca zwycięstwo) pochodzi z jednego z wierszy Kallimacha z Cyreny. Tam Berenice obiecuje włosy Afrodycie, jeśli tylko jej małżonek cało powróci z wojny.