Następnie po zarządzonym odwrocie osłaniał komendanta okręgu 12 lipca w rozmowach ze stroną sowiecka w Smorgoniach, 15 lipca w Wilnie. Po zdobyciu Wilna przez wojska sowieckie we współudziale oddziałów AK plutony II i pluton kolarzy zostały dozbrojone i doposażone w sprzęt niemiecki ze zdobyczy wojennej. 17 lipca 1944 na rozkaz ppłk „Wilka ” nie był osłaniany przez Oddział por. „Groma”. 17 lipca wobec napływu ochotników utworzono III pluton konny oraz na bazie plutonu kolarzy rozpoczęto formowanie 2 szwadronu. W skład 2 szwadronu wszedł nowo formowany I pluton konny, II pluton kolarzy i zalążek III plutonu konnego. Po rozbrojeniu dowództwa okręgu i wielu dowódców jednostek AK, ORKO wyruszył wraz z częścią nierozbrojonych oddziałów AK w kierunku Puszczy Rudnickiej.
Po 17 lipca część ORKO pod dowództwem ppor. „Jura“ odeszła w kierunku Puszczy Nalibockiej. Część żołnierzy ORKO podjęła działalność zbroją na terenie Wileńszczyzny i Nowogródczyzny z Armią Czerwoną i administracją sowiecką. Część została wzięta do niewoli i wysłana w głąb ZSRR, część wstąpiła do Wojska Polskiego na Wschodzie lub została repatriowana do kraju w latach 1944-1946.