Niezależnie od nich na Wołyniu i Kijowszczyźnie powstało Stowarzyszenie Zjednoczonych Słowian w 1823, które w 1825 połączyło się z Towarzystwem Południowym.
Zjazd w 1822 potwierdził utworzenie Towarzystwa. Na Zjeździe w 1823 uchwalono podział organizacji na 3 filie: tulczyńską na czele z Pawłem Pestelem (później O. Baratynśkim), kamiańską na czele z W. Dawidowem i S. Wołkońskim, i wasylkiwską na czele z Sergiejem Murawijowem-Apostołem i Michaiłem Bestużewem-Riuminem.
Uczestnicy Zjazdu w 1824 przedyskutowali i uchwalili program Towarzystwa - „Ruską prawdę”, napisaną przez Pawła Pestela. Na zjeździe w 1825 omawiano możliwości wywołania powstania przeciw caratowi. Przywódcy Towarzystwa Południowego planowali zjednoczenie z Towarzystwem Północnym dekabrystów. Wiosną 1824 Paweł Pestel prowadził rozmowy w Petersburgu z kierownictwem Towarzystwa Północnego, ale nie udało mu się doprowadzić do zjednoczenia na bazie “Ruskiej Prawdy”, chociaż członkowie Towarzystwa Północnego gotowi byli przyjąć republikanizm, a Pestel – ideę parlamentarną zamiast dyktatury Rządu Tymczasowego. Postanowiono o wspólnych działaniach w razie wybuchu powstania, ustalono również, że w 1826 odbędzie się zjazd zjednoczeniowy obu organizacji.