Kariera polityczna W 1880 rozpoczął karierę polityczną, uzyskując mandat w Zgromadzeniu Ustawodawczym Wiktorii. Pozostawał w parlamencie przez dziewięć lat, aż do przegranej w wyborach w 1889 roku. W 1882 zdążył jeszcze uzyskać doktorat z prawa na swojej macierzystej uczelni. W latach 90. XIX wieku stał się jedną z najważniejszych postaci ruchu zabiegającego o utworzenie federacji kolonii brytyjskiej na kontynencie australijskim. Za swoje zasługi na tym polu otrzymał tytuł szlachecki. Jego pasowanie na rycerza odbyło się 1 stycznia 1901 - dokładnie w dniu, gdy zainaugurowany został Związek Australijski. W tym samym czasie zaczął publikować monografie z dziedziny rodzącego się właśnie australijskiego prawa konstytucyjnego.
W 1901 powrócił do aktywnej działalności politycznej jako członek pierwszej kadencji federalnej Izby Reprezentantów. Zasiadł tam w ławach Partii Protekcjonistycznej i został przewodniczącym parlamentarnej komisji ds. ceł. W 1909 został ministrem poczty w czwartym gabinecie Deakina. W 1913 stracił miejsce w parlamencie. W 1922 wszedł do federalnego Sądu Arbitrażowego (rozpatrujące sprawy z zakresu prawa pracy) i został jego wiceprzewodniczącym. Pełnił tę funkcję aż do roku 1930, gdy przeszedł na emeryturę.