zamieszaniu wokół Własowa, poszerza temat o niższości słowiańskiej rasy, nad którą mogłaby panować mniejszość niemiecka.
W dalszej części wypowiada się na temat Włoch, których armia przesiąknięta jest komunistami i ma pozytywne nastawienie do Anglii i USA. Omawia pobieżnie sytuację na Bałkanach i na pozostałych terenach okupowanych, gdzie działania ruchu oporu określa jako dokuczliwe, lecz niezbyt bolesne ukłucia. Krótko porusza temat wojny na morzu i w powietrzu, a następnie przechodzi do tematu tzw. frontu wewnętrznego. Słuchanie wiadomości nadawanych przez aliantów i ciągłe naloty prowadzą do zaniku w narodzie chęci do walki i przetrwania. W celu zapobieżenia mu powinny być podjęte działania odstraszające, jak np. procesy pokazowe zakończone wydaniem wyroku śmierci.
W końcu zwraca Himmler uwagę na sytuację panującą po stronie wroga. Wypowiada się na temat stosunków pomiędzy Wielką Brytanią a USA oraz ich wytrzymałości i nastawienia do wojny.