Muzyczną karierę przerwał z powodu poboru do wojska od stycznia do grudnia 1978. mały|Waglewski na 4. edycji festiwalu Bluesroads w Krakowie (2013) Po zakończeniu służby wojskowej grał m.in. w zespole Thunderbird i przez dwa miesiące przygrywał gościom restauracji w Hotelu Europejskim. Po rozpadzie Nirwany wraz z Milo Kurtisem założył zespół Ya-Sou. Później został muzykiem grupy Osjan, w którym grał do przełomu 1983 i 1984. W tym okresie m.in. prowadził warsztaty muzyczne w Development Institute of Science and History w Utrechcie.
Zachęcony przez Zbigniewa Hołdysa, w latach 1982–1983 wziął udział w sesji nagraniowej albumu pt. I Ching, na który nie tylko nagrał partie gitarowe, a także zaśpiewał utwór „Ja płonę” i skomponował piosenkę „Milo”. W 1984 został członkiem nowo powstałej grupy Morawski Waglewski Nowicki Hołdys, z którą m.in. nagrał ścieżkę dźwiękową do filmu Stan wewnętrzny i album pt. Świnie. W 1985 w radiowej Trójce pojawiły się nagrania zapowiadane jako „Morawski Waglewski Nowicki Hołdys bez Hołdysa”. Niedługo później, za namową Hołdysa, założył zespół Voo Voo, którego został liderem. Również w 1985 zagrał koncert na festiwalu w Jarocinie, a za występ zebrał przychylne recenzje w prasie. W tym samym roku wydał single „FAZ” i „F-I”, które były notowane na Liście przebojów Programu Trzeciego.