Kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie – ewangelicko-augsburski kościół znajdujący się przy ul. Puławskiej w Warszawie. Wzniesiony w latach 1902–1904 jako prawosławna cerkiew garnizonowa pod wezwaniem św. św. Piotra i Pawła. Własność parafii ewangelickiej od 1920.
Opis thumb|left|Wnętrze świątyni Świątynia została wzniesiona jako cerkiew pułkowa pod wezwaniem św. św. Piotra i Pawła w pobliżu koszar zajmowanych przez Lejb-Gwardyjski Keksholmski Pułk im. Cesarza Austriackiego, powstałych w 1900 r. Kamień węgielny pod jej budowę położono 11 lipca 1902 r., zaś konsekracji świątyni dokonano 7 listopada 1904 r. Pracami budowlanymi kierował Wiktor Junosza-Piotrowski.
Cerkiew wzniesiono według standardowego projektu dla świątyń wojskowych. We wnętrzu obiektu zlokalizowano szereg elementów związanych z historią pułku: tablicę ukazującą jego szlak bojowy, spis poległych oficerów jednostki, ikonę znalezioną przez pułk w mieście Keksgolm (Keksholm) oraz egzemplarz Biblii podarowany pułkowi przez carycę Elżbietę Pietrownę. Świątynia pełniła swoje pierwotne funkcje do momentu opuszczenia w sierpniu 1915 Warszawy przez jednostkęwizerunek cerkwi w pierwszej dekadzie XX w.. Jej kapelanem był ks. generał-major Konstanty Wiewiedeńskij.