W czasie II wojny światowej kaplica była ostoją życia religijnego i patriotycznego dla grup młodzieżowych i dla starszych. Działał tutaj chór młodzieżowy, Róże Różańca świętego: męskie, żeńskie i młodzieżowe, oraz Arcybractwo Straży Honorowej Najświętszego Serca Pana Jezusa. Przy tejże kaplicy rezydowali kapelani Sióstr Felicjanek, którzy byli równocześnie katechetami w pobliskiej Szkole Powszechnej.
W miarę rozwoju życia religijnego i powiększania się liczby mieszkańców, powstała konieczność budowy nowego kościoła. W 1958 roku, w czasie gdy posługę pełnił ks. dr Stanisław Sikora, został utworzony Rektorat Kościoła w Łagiewnikach, Parafia św. Józefa Podgórze. Z chwilą ograniczenia nauki religii w szkołach, w podziemiach tejże kaplicy powstały salki katechetyczne o prymitywnych warunkach lokalowych. W czasie gdy posługę pełnił ksiądz prałat Zygmunt Bubak, wierni z wieloma uroczystościami wychodzili poza teren kaplicy. Znane są procesje Bożego Ciała po łagiewnickich drogach z bardzo licznym udziałem wiernych.