Geneza i morfologia Jaskinia wykształciła się w skałach pochodzących z triasu i zaliczanych do płaszczowiny silickiej: część wstępna w szarych i ciemnoszarych dolomitach oraz wapieniach dolomitycznych tzw. gutensteinskich, natomiast jej głębsze części powstały w jasnoszarych wapieniach tzw. steinalmskich. Jaskinia ma charakter fluwiokrasowy. Powstanie podziemnych przestrzeni było uwarunkowane przede wszystkim występującym w tym miejscu uskokiem tektonicznym, wzdłuż którego zachodziło korozyjne i erozyjne działanie podziemnego cieku wodnego.
Jaskinia posiada rozległą sieć korytarzy pochodzenia rzecznego, aktywny w dalszym ciągu podziemny tok wodny i przestronne sale wysokości do 45 m z bogatą szatą naciekową oraz dwoma podziemnymi jeziorkami. Ciek wodny wewnątrz jaskini, na odcinku od miejsca wypływu na zewnątrz (Buzgó) do jeziora Mariki, osiąga długość 520 metrów. Tzw. Wielki Kanion (słow. Veľký kaňon), wymyty w dolomitach gutensteinskich, osiąga średnią wysokość 12 m i długość 180 m. Tzw. Sala Abonyiego (słow. Abonyiho dóm), z unikatowymi naciekami koralitowymi o kształcie kalafiorów, ma wymiary 30 × 40 m i wysokość 40 m.