Obóz początkowo składał się z dwóch baraków umiejscowionych w pobliżu wybudowanej później tkalniMuzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi, referat Henryka Zielińskiego, byłego więźnia KL Ravensbrück, wygłoszony na zebraniu Koła b. więźniarek Ravensbrück z okazji 24 rocznicy (1969 r.) wyzwolenia obozów Ravensbrücku..
Pierwszy transport 350 więźniów przybył z KL Dachau 11 maja. Byli to więźniowie z tamtejszych bloków karnych (Strafblocke). Więźniowie pierwszego transportu, wspomożeni drugim, który przybył niedługo potem z KL Sachsenhausen w liczbie 150 więźniów, wybudowali do końca 1941 r. właściwy obóz męski Ravensbrück składający się z pięciu baraków oraz budynków administracyjno-gospodarczych. Kolejne transporty mężczyzn przywożono z obozów Neuengamme, Gross-Rosen i Flossenbürg. W marcu 1942 r. przywieziono transport około 1000 osób z Buchenwaldu. W kolejnych latach nieco mniejsze transporty przywożono ponownie z KL Dachau oraz KL Auschwitz. W 1943 r. przywieziono dużą liczbę jeńców radzieckich. W 1944 r. do obozu trafili powstańcy warszawscy.