Najlepsze wyniki Andreas osiągnął w sezonie 1987/1988. W siedmiu zawodach PŚ sześciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, przy czym 16 stycznia 1988 roku w Le Brassus po raz pierwszy stanął na podium, zajmując drugie miejsce w Gundersenie. Na podium stanął także tydzień później w Seefeld, gdzie był trzeci. Było to równocześnie ostatnie podium Schaada w zawodach pucharowych. W klasyfikacji generalnej był trzeci, za Austriakiem Klausem Sulzenbacherem i Torbjørnem Løkkenem z Norwegii. Najważniejszym punktem tego sezonu były jednak igrzyska olimpijskie w Calgary. Osiągnął tam największy sukces w swojej karierze wraz z Fredym Glanzmannem i Hippolytem Kempfem zdobywając srebrny medal w sztafecie. Po skokach Szwajcarzy zajmowali dopiero szóste miejsce, tracąc do prowadzących reprezentantów RFN blisko 5 minut, jednak w biegu Szwajcarzy byli zdecydowanie najszybsi, co pozwoliło im wyprzedzić cztery inne sztafety. Na mecie do zwycięzców stracili tylko 3,4 sekundy. W zawodach indywidualnych po skokach plasował się na czternastej pozycji. Na trasie biegu uzyskał jednak trzeci czas i awansował na piąte miejsce. Na mecie do podium zabrakło mu 8,2 sekundy.