Antoni Połowniak (ur. 10 czerwca 1928 w Kolonii Seredzicach, zm. 3 maja 2019 w Warszawie) – polski polityk, poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji, w latach 1973–1975 wojewoda kielecki, od 1980 do 1981 członek Komitetu Centralnego PZPR.
Życiorys Syn Antoniego i Heleny. Podczas okupacji niemieckiej walczył w oddziałach partyzanckich Armii Ludowej (m.in. wraz z bratem Henrykiem). Po wojnie był przewodniczącym Zarządu Powiatowego Związku Młodzieży Polskiej w Kielcach. W 1944 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, gdzie w latach 1946–1948 zasiadał w egzekutywie Komitetu Powiatowego w Busku-Zdroju. Od 1948 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1951–1952 był członkiem egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego partii w Kielcach. Od 1955 zastępca kierownika Wydziału Organizacyjnego Zarządu Głównego ZMP w Warszawie. Potem pracował w Krajowej Radzie Spółdzielczości. Od 1959 do 1960 był zastępcą kierownika, a od 1960 do 1962 kierownikiem Wydziału Rolnego Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Warszawie. Członek, a w latach 1963–1972 sekretarz Warszawskiego Komitetu Wojewódzkiego PZPR. W 1966 skończył Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy KC PZPR, uzyskując wykształcenie wyższe ekonomiczne. Od 1971 do 1975 zasiadał w Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej. Od 1972 przewodniczący prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach.