W Pucharze Świata zadebiutował w pierwszych w historii zawodach tego cyklu, rozegranych 17 grudnia 1983 roku w Seefeld, w których odniósł zwycięstwo. Został tym samym pierwszym w historii zwycięzcą zawodów Pucharu Świata w kombinacji. W pozostałych zawodach sezonu 1983/1984 jeszcze trzykrotnie stawał na podium: 29 grudnia 1983 roku w Oberwiesenthal był drugi, a 3 marca w Lahti oraz 24 marca 1984 roku w Štrbskim Plesie zajmował drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej dało mu to drugie miejsce, za Sandbergiem. W lutym 1984 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie był dwunasty na skoczni i siódmy w biegu, dzięki czemu zajął ostatecznie siódma pozycję. Ponadto na mistrzostwach świata w Rovaniemi był czwarty w sztafecie.
Sezon 1984/1985 ukończył na szóstym miejscu w klasyfikacji generalnej. Trzykrotnie znajdował się w czołowej dziesiątce zawodów, ale na podium stanął raz - 29 grudnia 1984 roku w Oberwiesenthal zajął drugie miejsce. Na mistrzostwach świata w Seefeld w 1985 roku indywidualnie zajął szóste miejsce, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął piąte miejsce w zawodach drużynowych. Ostatni raz na podium zawodów pucharowych stanął 29 grudnia 1985 roku w Oberwiesenthal, ponownie zajmując drugie miejsce.